AKCJA KASTRACJA!
Dzisiejszy dzień – męczący, stresujący, bezwładny. Ę poszła na kastrację, tak kastrację pomimo swojej płci. Dudnią więc niektórzy, że to krzywda niesł...
Całe życie wiem, że go nie ma. Całe życie tłumaczę innym, by zachowali dla siebie modlitwy, prawdy boskie. Mnie to nie interesuje. Dla mnie nie ma i nie będzie. Stos książek historycznych, badań mi całkowicie wystarczy. I nagle podczas spaceru, mijając kościół dziecko…wykonuje znak krzyża, modli się.
Nie wierzę, nie chcę tego widzieć. W domu ten sam stos wykładam młodemu. Przecież nie może wierzyć w takie dyrdymały. Boga nie ma! Nie ma i nie będzie! Pokazuję jacy są Chrześcijanie, przedstawiam obrazy mordów, krzyżowania, księży pedofili. Widzisz? Bóg jest zły! Wiara jest zła! Nie ma Boga i nie będzie. Od dzisiaj masz pluć na krzyż, pokazywać kolegom „kuku-mamuniu” kiedy tylko wspomną o Bogu. Przecież tego nie ma, a nie chcesz wylądować w psychiatryku. Prawda?
Rodzic bez wiary właśnie tak widziany jest w oczach wielu. I niestety…często tak jest. Nie wierzę, ale nie decyduję za innych, również za swoje dziecko. Dla mnie nie ma, dla Ciebie może być. Cała ta szopka ateistyczna zaczyna mnie denerwować. Ateista wypycha dziecko swoim brakiem wiary – jest fajnie. Kiedy Katolik uczy malucha pacierza – indoktrynacja, brak szacunku. Robisz dokładnie to samo…wychowujesz sobie mini ateistę, bo tak Ci wygodnie.
Nie przekażę dziecku jak się modlić. Nie pokażę mu jak wygląda rozmowa z Bogiem. Czytamy książki, spotykamy się z ludźmi różnymi. Wie po co ludzie się modlą (i nie jest to tekst „bo są walnięci), wie że ludzie potrzebują rzeczy różnych. Tak jak niektóre maluchu mają swojego przyjaciela widmo w którego wierzą, karmią go, myją, tak samo inni, dorośli ludzie mają prawo mieć kompana, który poprowadzi ich przez życie. Psychiczne? A kto z nas psychiczny nie jest?
Obrzydzenie dziecku czegoś w co kiedyś może wierzyć nie jest normalne. Ludzie mają różne potrzeby. Ateistę brzydzi różaniec odmawiany w autobusie, dziecko idące na mszę. Mnie nie brzydzi. Na mszy byliśmy kilka razy…było zabawnie i fajnie – trochę polityki ukierunkowanej, rozśpiewane kółko różańcowe, stroje świąteczne. Godzinę spędziliśmy na obserwowaniu, słuchaniu, bo…Alf chciał. Chciał zobaczyć jak jest w środku, o czym tam mówią, co się dzieje.
Nie zabraniaj, a wspieraj. O to chodzi w rodzicielstwie, prawda? Daj dziecku szansę na bycie człowiekiem takim, jakim chce być. Pozwalaj poznawać…
Łysa - dlaczego tak? Bo szkolnie, bez maski, lansu, sztucznych tworów. To moja ksywa ze szkoły, kiedy jeszcze świat nie był popsuty dorosłymi.
Łysa ma siłę, jest kreatywna, wierzy w ludzi, szydełkuje i beztrosko buja się na trzepaku. Nosi w chuście dzieci swoje i napotkane, pożera parówki i nie boi się wyzwań.
Joanna Wojciechowski says:
U mnie jest trochę inaczej. Ja wierzę w Boga, ale nie wierzę w kościół. Moja córka wierzy i chce iść w tym roku do Komunii Świętej, druga nawet nie jest ochrzczona, bo już nie miałam ochoty udawać, że mi w ogóle na tym zależy. Babcia wierzy, koleżanki będą miały przyjęcie, to i ona chce. Jestem w kropce. Nie chcę jej zakazywać, ale nie widze sensu w tej ceremonii, tym bardziej, że do kościoła w niedzielę jakoś się nie pali wychodzić… No kropka, no… i klops
NIEKONWENCJONALNA says:
Fakt, że na msze nie chodzi nie znaczy, że nie wierzy. Zrobiłabym imprezę jeśli jest wierząca – to przecież element tego wszystkiego.
Joanna Wojciechowski says:
Ale przecież do komunii przystępuje się po to, żeby w pełni uczestniczyć w mszy? Jakie jest więc sens przystępowania do niej, skoro do koscioła nie chce chodzić? Zresztą… żeby do niej przystąpić, trzeba zdac egzamin z tysiąca modlitw a do tego głowy moja córka też nie ma. Powinnam ją przymuszać, bo ona wierzy?
NIEKONWENCJONALNA says:
Skoro wierzy dlaczego odbierać sakramenty? Może jej się coś we mszy nie podoba i za jakiś czas będzie chciała chodzić. Poinformowałabym o tym jak wygląda TA wiara i co się z nią wiąże.
czerwona filizanka says:
dziecko to nie przedmiot… komputer w który wgramy programy jakie chcemy…. nie ma recepty…na to w co będzie wierzyć jak postępować… mimo wszystko – nawet konstytucyjnego prawa gwarantującego rodzicowi wychowanie w takiej wierze jak rodzic…. mimo wszystko ostateczna decyzja należy do każdego… jeśli tak chce prosze bardzo… a może mu minie i znudzi mu sie…. pozna osobiście nie z opowiadań i w końcu może przyzna: „mama miałaś racje”
NIEKONWENCJONALNA says:
W czym mama miałaby mieć rację?
Magdalena Śpiewak says:
Puść do komunii – nie rób imprezy i tyle. Jeśli córka się an to zgodzi, to bedziesz wiedziała, że zależało jej na sakramencie, a nie imprezie.
czerwona filizanka says:
że od kościoła i kościółkowych lepiej dalej:) niż bliżej.
NIEKONWENCJONALNA says:
To Twoje zdanie. Pozwól dziecku mieć swoje własne.